Çocuğum Okula Gitmek İstemiyor!
Yazar :


ÇOCUĞUM OKULA GİTMEK İSTEMİYOR

Okullar açıldı, yine milyonlarca çocuk alıştığı aile ortamından farklı bir sosyal çevreye adım attı. Şimdiye kadar okul gereçleriyle ilgilenen, ödev yapmaya heveslenen ya da okula gitmek istediğini açıkça ifade eden çocukların bile belli bir çoğunluğu bu geçiş döneminde zorluklar yaşayabiliyor.

Bu zorlukları yaşayan çocuklar okula gitmek istemediklerini belirtebilirler. Bu çocuklar annenin yanındayken sakindir, fakat okula gelip anneden ayrılacağı zaman kaygı ve panik belirtileri göstermeye başlar. Annelerine (ya da bakım veren kişiye) sıkı sıkı bağlanıp ondan ayrılmak istemediklerini söyler ve ağlarlar. Tepkileri anlaşılamaz boyutlara varabilir. Bazı çocuklar ise açıkça ifade edemedikleri korku ve endişelerini okul zamanı gelince mide bulantısı, baş dönmesi, uyku düzeninde bozulmalar, ateşlenme, iştahsızlık gibi fiziksel rahatsızlıklar ortaya çıkararak ifade etme yoluna giderler. Çoğu aile bu durumun yeni başlayan okul süreci ile ilgili olduğunu çok daha sonra farkına varır.
Okula yeni başlayan ve bu dönemde yukarıda sıralanan problemler yaşayan çocuklar ve ailelere bakıldığında bu çocukların aileleri tarafından aşırı korunan çocuklar olduğu bulunmuştur. Anne-babalarına aşırı bağımlılık gösteren bu çocukların ebeveynlerine baktığımızda onların da aynı davranış örüntüleri ile karşımıza çıktığını görmekteyiz. Anne-babaya aşırı bağımlı çocuk onlardan ayrılmak istemez, çünkü onların onayı yokken nasıl davranacağını kestiremez, yeni durumlarla baş etme konusunda endişelenir ve panikler. Bu panikle anneye daha çok sarılır ve durum kısır döngü halini almaya başlar.

●Böyle durumlar yaşayan çocukların duygularını ifade etmelerine izin verilmelidir. Çocuğun yaşadığı zorluğun neden olduğunu anlamak, çözüme ulaşmada belirleyici olacaktır.

●Çocuk kaygılarını ve korkularını net bir biçimde ifade edebilirse aile onu rahatlatabilecek somut çözümler getirebilir. Çocuğun var olan sosyal kaygıları ile ilgili çocuğa sosyal iletişim ve uyum becerileri öğretilerek, çocuk rahatlatılabilir.
●Çocuklar okula gitmeme konusunda ısrarcı ve zorlayıcı olabilirler. Böyle durumlarda ailenin tutarlı olması büyük önem taşımaktadır. Çocuğun okula gitmeme ile ilgili yakınmaları devam etse bile anne-baba uyanma, üzerini giyinme, okula götürme ritüellerini yerine getirmelidir.

●Çocuk okulda kalmakta çok zorlanıyor ise giderek fazlalaşan zaman dilimlerinde okulda kalması sağlanarak, sistematik bir yaklaşım uygulanabilir.
●Bunun yanında, eğer ailenin durumla ilgili suçluluk duygusu ya da endişeleri var ise bu süreçte aile ile de çalışılmalı ve anne-babanın bu bağımlı tutumu da gözden geçirilmelidir.

Elbette ki, yaşam döngüsünde farklılığa neden olabilecek okul yaşantısının her çocukta ufak boyutlarda kaygı yaşatması normal sürecin bir parçasıdır. Ancak bu korku ve kaygının çocuk ve ailenin baş edemeyeceği boyutlara ulaşması anında aile bir uzmandan destek almalıdır.

PSİKOLOG NİHAL UYAR